Tenere Ağacım nereden geliyor?
Bir gün oturdum Şeker Portakalı ağacım yok diye Zeze'yi kıskanıyorum...
Şaka şaka...
Bir gün sanat galerisine gittim...
Şaka değil yaa, vallahi de billahi de gittim.
Hatta ilk defa böyle bir ortamın içinde buldum kendimi
Sallana sallana gezerken
Bir ağaç gördüm
Aşık oldum...
İşte size ilk görüşte aşk
Bana aşkı anlat demeyin sakın ha
Alın işte size bol sermaye...
Neyse..
Sanattan pek anlamam
En fazla yaptığım şey sanatla ilgili üniversite de Saant Felsefesi dersi almam
Fena da değildim hani...
Ne yazık ki sanatı anlamaya yetmez o kadar geniş boyutlu ki...
Bunlardan bahsetmeyeceğim...
Bir de bu galeri işte (şiirleri ve gezdiğim yerleri saymıyorum)
İşte ben bu ağacı gördükten sonra elimdeki kataloglarla olayı anlamaya çalıyordum kiii
Hikayesi beni büsbütün etkiledi..
Muhtemelen merak edip "google'dan" hikayesini okuyacaksınız, bu olay çok heyecanlı bundan sizi mahrum etmek istemem ve hikayesini bu sebeple anlatmam.
Yaz ayları diye hatırlıyorum böyle bir şey olmalı diye karar verdim...
Gittim eski blogumu yeni bloguma bağladım (istememe rağmen ve ayrı hesap yapmayı asla beceremedim) galiba bir şeyler yaptım kendi kendime beceremedim kısaca ve hevesim de kaçmadı değil...
Bu hesap öylece kaldı...
Şu sıralar Covid-19 ile birlikte daha da sıkılmaya başladım hem en iyi yaptğım işleri sorgulamaya
Ve bir çok kavramı da beraberinde...
Kendini bulma oyunu içindeyim adeta zaten hayatta bir oyun gibi şu sıralar...
Süreç ile beraber kitap okuma sayım da çoğaldı dolayısıyla
Yine Şeker Portakalı kitabı üst raflardan kafama düştüğü o an
Kafasına Elma düşen Newton misali
" Benim bir Şeker Portakalı Ağacım bile olmadı" diye kitabı anımsıyordum kiii
Aklıma burası geldi.
"Aaa benim bir ağacım var ve sanal"
Yeniden başlamaya karar verdim.
İyi bir fikir değil mi?
Ben böyle diyorum yanii
Ya da dalkavuk diyorum kendime
Pek tembel kelimesinden hoşlanmam.
Bu arada durum o kadar da acıklı değil
Şu ağaç meselesi
Ağaçların, ormanların, hayvanların içinde yazlarını geçirmiş bir kızım
Şanslıyım yaniii
Doğayla hep iç içeydim
Küçükken dut ağacını tepesinden inmezdim
Tabi rahmetli oldu şuan ama
Hiç konuştuğum bir ağacım olmamıştı...
Niye geç olsun ki
Dimiiii?
Bir gün oturdum Şeker Portakalı ağacım yok diye Zeze'yi kıskanıyorum...
Şaka şaka...
Bir gün sanat galerisine gittim...
Şaka değil yaa, vallahi de billahi de gittim.
Hatta ilk defa böyle bir ortamın içinde buldum kendimi
Sallana sallana gezerken
Bir ağaç gördüm
Aşık oldum...
İşte size ilk görüşte aşk
Bana aşkı anlat demeyin sakın ha
Alın işte size bol sermaye...
Neyse..
Sanattan pek anlamam
En fazla yaptığım şey sanatla ilgili üniversite de Saant Felsefesi dersi almam
Fena da değildim hani...
Ne yazık ki sanatı anlamaya yetmez o kadar geniş boyutlu ki...
Bunlardan bahsetmeyeceğim...
Bir de bu galeri işte (şiirleri ve gezdiğim yerleri saymıyorum)
İşte ben bu ağacı gördükten sonra elimdeki kataloglarla olayı anlamaya çalıyordum kiii
Hikayesi beni büsbütün etkiledi..
Muhtemelen merak edip "google'dan" hikayesini okuyacaksınız, bu olay çok heyecanlı bundan sizi mahrum etmek istemem ve hikayesini bu sebeple anlatmam.
Yaz ayları diye hatırlıyorum böyle bir şey olmalı diye karar verdim...
Gittim eski blogumu yeni bloguma bağladım (istememe rağmen ve ayrı hesap yapmayı asla beceremedim) galiba bir şeyler yaptım kendi kendime beceremedim kısaca ve hevesim de kaçmadı değil...
Bu hesap öylece kaldı...
Şu sıralar Covid-19 ile birlikte daha da sıkılmaya başladım hem en iyi yaptğım işleri sorgulamaya
Ve bir çok kavramı da beraberinde...
Kendini bulma oyunu içindeyim adeta zaten hayatta bir oyun gibi şu sıralar...
Süreç ile beraber kitap okuma sayım da çoğaldı dolayısıyla
Yine Şeker Portakalı kitabı üst raflardan kafama düştüğü o an
Kafasına Elma düşen Newton misali
" Benim bir Şeker Portakalı Ağacım bile olmadı" diye kitabı anımsıyordum kiii
Aklıma burası geldi.
"Aaa benim bir ağacım var ve sanal"
Yeniden başlamaya karar verdim.
İyi bir fikir değil mi?
Ben böyle diyorum yanii
Ya da dalkavuk diyorum kendime
Pek tembel kelimesinden hoşlanmam.
Bu arada durum o kadar da acıklı değil
Şu ağaç meselesi
Ağaçların, ormanların, hayvanların içinde yazlarını geçirmiş bir kızım
Şanslıyım yaniii
Doğayla hep iç içeydim
Küçükken dut ağacını tepesinden inmezdim
Tabi rahmetli oldu şuan ama
Hiç konuştuğum bir ağacım olmamıştı...
Niye geç olsun ki
Dimiiii?
Yorumlar
Yorum Gönder